Blog

Baclofen, geneesmiddel tegen verslaving

Baclofen een geneesmiddel tegen verslaving?

Baclofen, geneesmiddel tegen verslaving wat op recept te krijgen is. Off label wordt het gebruikt ook tegen verslavingen. Door de jaren heen zijn er nog al eens mensen die over dit middel vragen hebben gesteld en of het ook zo te verkrijgen is.

Verkrijgbaarheid

In andere landen ligt dat weer anders dan in ons land. Het is op het internet ook wel te verkrijgen hoewel ik dat niet aan zou raden. Het zijn echt geen snoepjes dus is het goed dat je het middel onder begeleiding gebruikt. Misschien gebruik je andere medicijnen die niet goed combineren met Baclofen en dan is het dus handig dat een arts er naar kijkt.

Nu is het wel zo dat de opbouw door veel artsen op dezelfde manier wordt aangepakt. In mijn blog http://bit.ly/2ha9xCm kun je het schema zien wat ik gekregen heb om het gebruik van Baclofen op te voeren. Ik ben tot 120 mg per dag gekomen. Maar er zijn ook mensen die wel tot 220 mg komen. Dat is per mens verschillend wanneer het voor je gaat werken. Daarna pas ga je minderen om tot je dagelijkse onderhouds gemiddelde te komen wat voor jou nog werkt om de verslaving onder de knie te hebben.

Is Baclofen voor iedereen de oplossing?

Alles heeft natuurlijk zijn voor- en z’n nadeel. Dat is ook zo met Baclofen. Niet iedereen heeft er baat bij. 88% volgens dr. Olivier Ameisen heeft er baat bij. Dat was ook de ervaring van mijn verslavingsarts in die tijd. Voor bij is Baclofen een geweldige aanzet geweest tot het afscheid nemen van alcohol. Daarnaast werkt het middel ook tegen een angstsyndroom, wat ik ook had. Wat een geweldige tijd toen in november 2011 toen er zoveel veranderde voor mij. Wat een ander leven heb ik daardoor gekregen

Baclofen en 5 jaar later…

Op dit moment gebruik ik geen Baclofen meer omdat door de jaren heen het voor mij minder prettig is geworden. Ik kreeg een soort zenuwtrek binnen in mijn lijf en die is gestopt toen ik met Baclofen niet meer innam. Jammer maar ik kan het leven nu weer op eigen kracht aan. Middels trainingen weet ik veel beter met het leven om te gaan.

Mocht je vragen hebben kun je die natuurlijk altijd hier onder het blog stellen.

Baclofen en… meer dan een jaar geleden

Het is inmiddels net iets meer dan een jaar geleden dat ik op mijn blog geschreven heb. Dat is wel wat weinig voor een blog. Toch blijven mensen mijn blog lezen. In de statistieken kan ik dat zien. Ook schrijft er, met een bepaalde regelmaat, zich iemand in op mijn blog. Jullie verdienen het dus dat ik vaker hier mijn ‘gezicht’ laat zien. Weer opnieuw ga ik mijn best doen om regelmatiger te schrijven.

Ik ben bezig om een e-book te schrijven over hoe je, vanuit mijn visie, de alcohol de baas (helemaal of voor een aanzienlijk deel) kunt worden middels Baclofen. Dit is geen 500 bladzijdes dik boek maar een e-book die praktisch op een rijtje zet hoe je de strijd aan kunt gaan.

Dat ‘dikke boek’ over mijn leven met alcohol en daarnaast Baclofen, mijn plek in het toch wel bijzondere gezin waar ik uit kom, mijn vier echtgenoten, mijn grote eenzaamheid, de kortstondige interessante banen op Hbo-niveau, mijn bedrijven die ik gehad heb, mijn zeker niet als laatste eeuwige drang om vooruit te komen en steeds te willen slagen en nog veel meer, wil ik zeker nog schrijven. Zouden jullie dit willen lezen – lieve lezertjes – ? Voor mij is en blijft het een gevecht om mijzelf aan mijn eigen afspraken te houden. Herkenbaar?

Laten we wel wezen, het feit dat je een verslaving hebt betekent vaak niet dat dit je enige ‘probleempje’ in je leven is. Mijn gegeneraliseerde angstsyndroom hoort op de een of andere manier vaak ook bij een verslaving. Maar mijn gebruik van Baclofen heeft vele angsten geëlimineerd. Wat nog niet verdwenen is, is mijn grootste angst, misschien ooit? Dan is er ook nog mijn ADHD. Chaotisch zijn en daar ook steeds mee in gevecht zijn schijnt ook een onderdeel te zijn van het geheel. In alle eerlijkheid kan ik zeggen dat ik er bij tijd en wijle zo moe van word. Steeds overwin ik hier en daar toch weer een obstakel en weet dan voor mijzelf: je doet het naar de gegeven omstandigheden zo goed!

Dit gezegd hebbende… tot gauw maar weer!

Baclofen en Ramses Shaffy

Stel dat Ramses Shaffy Baclofen gebruikt zou hebben, wat zou er dán van hem geworden zijn? Zou hij zich dan net zo ‘goed en licht en schoon en bevrijd’ hebben gevoeld, zoals hij dit bezingt? Had hij dan ooit kunnen zingen: ‘De weg is vrij, de weg is open, de weg is mateloos van mij, zonder bagage kan ik weer lopen… want ik ben nu vogelvrij’ (in het lied ‘de wereld heeft mij failliet verklaard’). Of het prachtige lied: ‘Ik drink’…

Dit faillissement overkwam hem natuurlijk door zijn levenswijze, waarbij alcoholverslaving een grote plaatst innam.

Al zijn fantastische mooie songs, waar ik en velen naast mij zo van genieten kunnen, zouden dan waarschijnlijk van een heel andere inhoud zijn geweest. Afgelopen zaterdag keek ik naar de derde aflevering van de serie ‘Ramses Shaffy’. Dit is een vierdelige dramaserie over de jonge jaren van Ramses. Werkelijk prachtig neergezet door Maarten Heijmans die op een zodanige manier in de huid van Ramses is gekropen, dat ik als kijker werkelijk het gevoel heb dat ik naar Ramses kijk.

Zo kijkend naar een man, die bijna constant met een glas alcohol rondloopt, geeft mij toch wel een speciaal gevoel. Er was namelijk een tijd…

We weten ook allemaal hoe het af kan lopen met iemand die maar door drinkt en door drinkt. Zijn verblijf aan het einde van zijn leven, in het Dr. Sarphatihuis, had toch duidelijk te maken met het feit dat hij  verschijnselen vertoonde van het syndroom van Korsakov.

Ik zelf weet ook wat alcohol in mijn leven voor rol heeft gespeeld en speelt. Wat de gevolgen zijn geweest en nog steeds zijn. Maar gelukkig is er een weg voor diegenen die afscheid willen nemen van Moeder Alcohol, die weg weet ik. Wat hebben jullie gedaan om weer een leven op te bouwen? Ik ben benieuwd. Waarschijnlijk kun je, door dit te delen, anderen helpen om ook weer een weg te vinden de goede kant op.

Prachtige serie, Ramses,  vanavond het laatste deel geweest. Hij heeft, denk ik, uiteindelijk toch langer geleefd dan men dacht. Zijn mooie liedjes hebben we toch nog…

Baclofen en Verslaafd RTL4

Vanavond, 29 oktober 2013 om 20:30 uur begint er een nieuwe serie op RTL4: Verslaafd. Het is een programma in de sfeer van dubbeltje op zijn kant en zo zijn er wel meer van dit soort hulpprogramma’s.

Dit is een programma waarbij de verslaafde met zijn familie en vrienden te zien zal zijn.

Wanneer de verslaafde aan het programma mee gaat doen, wordt hij of zij meteen meegenomen naar een afkickkliniek of andere plek op de wereld om te starten met een afkickprogramma waar wij dan allemaal getuige van mogen zijn. De vrienden en familie, die hierin een rol spelen, zullen ook te zien zijn in dit programma.

Mijn grote vraag in deze is: Zal dit gaan helpen? Blijft de verslaafde af van het middel wat zo trekt en hem of haar kapot maakt? Peter van der Vorst en ex-GTST acteur Jim Geduld zullen dit programma gaan leiden. Peter praat het programma een elkaar en Jim fungeert als ervaringsdeskundige. We kunnen er nog niets van zeggen. Na vanavond weten we meer. Ik ben benieuwd wat jullie ervan gaan vinden.

Het gaat natuurlijk om welke reden de hoofdpersoon mee doet. Als het meedoen het voornaamste is of omdat de druk zo hoog is en vrienden en familie en zij het zo erg graag willen wordt het mijns inziens een fiasco. Er is maar één reden om te kunnen slagen in de strijd tegen je verslaving en dat is enkel en alleen omdat je het zelf wilt. Ik ga eerst kijken en kom daarna met een reactie. Oké? Later!

Baclofen en karakter

Vandaag, eigenlijk al gisteren, was mijn nichtje jarig en dat hebben we gevierd. We noemen haar eigenlijk mijn stiefkind omdat ze op zoveel manieren op mij lijkt. O.a. heeft zij ook mijn alcoholverslaving. Ik ben redelijk op tijd, nou ja, rond half twaalf, weggegaan en ik zal vertellen waarom dat was…

Als je alcoholverslaafd bent en je gebruikt Baclofen, tegen de hunkering, wil dat heus niet zeggen dat je dan nooit meer zin hebt in alcohol. Echt niet en het zou zeker een valkuil zijn wanneer je dat zou denken. Er komt echt nog wel een stuk karakter bij kijken, om de strijd tegen moeder Alcohol vol te kunnen houden.

Rond een uur of half negen kwam ik bij haar aan en heb even geholpen met koffie zetten en heb om precies te zijn, drie koppen koffie gedronken met een heerlijk stuk Marokkaanse appeltaart, gebakken door mijn schoonzus. Daarna een hele tijd niets. Normaal drink ik, als ik ergens op visite ben, water. Dat is voor mij het enige vocht wat ik tot mij wil nemen, want niets smaakt toch zo als een kwalitatief goed gekoeld glas droge witte wijn. Hoor je – lief lezertje – hoe ik het toch nog steeds benoem? Daar is niets overdrevens aan, want zo voelt het bij tijd en wijle nog steeds.

Op het aanrecht stond het glas wijn van mijn nichtje en opeens trok dat glas zeer mijn aandacht. Ik liep er als het ware wat omheen te drentelen. Ga weg glas… ik keek eens om mij heen… niemand die mij daar zag drentelen, dus ik pakte het glas op en nam een slok. OMG wat smaakte dat goddelijk. Volgens mij was het een Chardonnay, goed op dronk en dit vroeg, nee schreeuwde om een tweede slok. Die nam ik dan ook en eigenlijk wilde ik een glas voor mijzelf inschenken maar dan zou het zo maar kunnen dat ik daar reacties op zou krijgen. Mijn familie die daar was, was/is op de hoogte van het feit dat ik alcoholverslaafd ben en op 24 november 2011, mede door toedoen van Baclofen, het toegeven aan die verslaving de nek om heb gedraaid. Dus ik zou zeker reacties krijgen, zelfs van mijn mede alcoholverslaafden. “Niet doen joh, dat is toch niet verstandig” en meer van dit soort politiek correcte opmerkingen, zou ik kunnen verwachten. Helemaal waar, maar daar zat ik toch niet op te wachten. Op zich zou het geen ramp zijn als ik een glas zou drinken, op oudejaarsavond had ik ook een glas gedronken en op de begrafenis van mijn jongste broer. Daarna heb ik dan echt niet meer moeite om geen glas meer te nemen.

Maar deze keer vond ik dat ik geen glas moest nemen. Ik had voor mijn gevoel teveel zin. Je wilt niet weten hoeveel zin dat ik had en de aanvechting (om dit ouderwetse woord maar eens te gebruiken) en de hunkering (dat stomme woord) was groot. Dus ik besloot dat het tijd was om te gaan. Om mijzelf nou nog langer te pesten, met die flessen die gekoeld stonden en ook nog op het aanrecht, zodat er voldoende voorraad was, leek geen goed plan. Ik pakte mijn tas, zei de goegemeente gedag en nicht, die meerdere mensen aan het uitlaten was, zei: “ga je nu al?

Ik vertelde haar, dat haar flessen wijn te aantrekkelijk voor mij werden en dat het dus beter was om naar huis te gaan. Ze knuffelde me en zei dat ze trots op me was. Karakter, zei ze, dat ik had. Nou dat was ik eigenlijk wel met haar eens… Morgen is dit gevoel waarschijnlijk weer over… toch?

 

Olivier Ameisen overleden

Olivier Ameisen is overleden, mijn mobiele telefoon gaf een geluidje en ik keek. Een bericht van Google (als er iets nieuws over Baclofen is, krijg ik een seintje van Google).

“De bekende Franse topcardioloog Olivier Ameisen is op 18 juli in Parijs aan een hartaanval overleden. Ameisen verwierf bekendheid met een boek over de strijd tegen zijn alcoholverslaving met behulp van de spierverslapper baclofen. Hij is 60 jaar oud geworden.”

Het bericht is te lezen op http://bit.ly/12gs06R Deze verkorte URL is van Medisch Contact waar de rest van het artikel is te lezen.

Ik kende dr. Ameisen natuurlijk niet persoonlijk maar het geeft me toch een schok. Deze man heeft voor mij in mijn leven toch heel wat teweeg gebracht. De beslissing om ooit te beginnen is naast BB, toch door hem ingegeven. Ik schijf offline even verder aan dit artikel, want er is natuurlijk weer veel te melden door deze Baclofen gebruiker. Ja ik gebruik nog steeds!

Baclofen en hoe het nu verder ging…

Wat is het weer een tijd geleden. Vorig jaar 18 september voor het laatst geschreven. Er is al weer zoveel gebeurd! Maar als eerste kan ik zeggen dat ik nog steeds Baclofen gebruik, 60 mg op een dag. De alcohol heeft rond kerst en oud en nieuw zeker wel aan me getrokken. Raar hè, dat rond zulke dagen, het soms toch weer moeilijk wordt, om niet te drinken. Ik had in een kerstpakket een fles champagne gekregen en die bleef me maar aan kijken vanuit de koelkast, toch weer alcohol in huis. Ik nam opeens het besluit om te proeven hoe het zou smaken. Schuimend en wel een champagneglas in geschonken. Tja, en wat zal ik zeggen… het smaakte, zeker te weten. Vervolgens heb ik de fles afgedekt met aluminiumfolie, want een mooie stop, die ik vroeger natuurlijk wel had, heb ik niet meer. De volgende avond keek de fles me weer aan. Toen heb ik hem resoluut leeg gekieperd in de gootsteen. Te lekker…  “Baclofen en hoe het nu verder ging…” verder lezen

Baclofen en alcoholverslaving

Sinds mijn vorige schrijven is er al weer heel veel gebeurd. Wanneer was dat ook al weer…. ff kijken…. 27 augustus. Ik vertelde daar dat ik verhuisd was en woonde (ja, ja, het woord wonen in de verleden tijd, je leest het goed – lief lezertje –) sinds 31 juli jl. (om precies te zijn) in het huis van de ex van één van mijn schoonzonen. Die dame had een nieuwe lover en om uit te proberen of het samenwonen op langere termijn ook grappig was, probeerde ze dat eerst even uit, voordat zij haar huis op wilde gaan zeggen. Dat was dus voor haar een juiste beslissing, voor mij iets minder. De relatie bleek toch niet te lukken en dus kwam zij, met haar twee kindertjes, weer terug naar haar eigen huis. Ik mocht met alle liefde daar blijven wonen, heel lief, maar voor iemand zoals ik, die eigenlijk zeer op zichzelf is, was dit geen optie. “Baclofen en alcoholverslaving” verder lezen

Baclofen en ontkooien

Adriaan van Dis in ‘zomergasten 2012’, zondag 26 augustus, zei: “Je moet ‘ontkooien’ wanneer je het nieuwe wilt toelaten”.  Prachtig gezegd zei iemand op twitter. Ik vind het ook prachtig en ook zo waar en het voelt voor mij ook zo.  Ik ben aan het ontkooien. Los van mijn verslaving aan de alcohol en nu niet meer ‘ thuis’ wonend. Ik heb de stap gezet – lieve lezertjes – , ik heb het geflikt, ik woon nu weer in de stad ( nou ja stad, ze hebben geen stadsrechten 🙂) waar ik ooit 26 jaar gewoond heb. Waar mijn dochters nog wonen met hun geliefden, mijn kleinkinderen, die ook al geliefden hebben. Op de kop af, twee weken geleden was ik jarig. Ik heb inmiddels een respectabele leeftijd bereikt. Niet te geloven, zoveel jaren die zo onnuttig lijken, als je dat nu in het licht van het ‘ontkooien’ beschouwt. Dit had zoveel eerder moeten gebeuren, nou ja, moeten, dat nou ook weer niet maar het was zoveel prettiger geweest, misschien. “Baclofen en ontkooien” verder lezen

Baclofen en verslaving

De titel van deze blog is: Baclofen en verslaving. Waar ik het nu over wil hebben is de verslaving op zichzelf. Dus de verslaving die je hebt, hoe je er zelf mee omgaat en hoe de omgeving daar tegenaan kijkt. Iemand die verslaafd is aan één of ander middel, in mijn geval alcohol, wil dat wél weten of niet. Degene die het niet wil weten, gaat er ook meestal vanuit dat hij/zij niet verslaafd is. Het bekennen aan jezelf dat je een verslaving hebt, is het begin van de oplossing. Of je iets aan die verslaving wilt doen is dan nog een tweede maar het inzicht in het probleem is er alvast. “Baclofen en verslaving” verder lezen