Baclofen en ‘The day after’

En dan ben je begonnen aan Baclofen. Geweldig natuurlijk, je bent al snel verlost van je zucht en hunkering (wat vind ik dit toch een raar woord eigenlijk) naar alcohol. De rook van de alcohol is opgetrokken en zie, tadadada…. (tromgeroffel):

DAAR IS JE LEVEN.

En wat vind je er nu van?

Het is nu, (zoals te zien ergens rondom dit schrijven), 22 februari 2012. Dus ik ben 90 dagen aan de Baclofen en 86 dagen alcoholvrij. 86 dgn : 7 dgn = 12,28 weken, dus bijna een kwartaal. “Baclofen en ‘The day after’” verder lezen

Baclofen 10 mg en 25 mg.

In eerste instantie heb ik van de verslavingsarts de 25 mg Baclofen tabletten gekregen. In het schema, wat jullie gezien hebben, die tot dag zeven, gebruikte ik dus 75 mg per dag. Vervolgens hebben wij dit verhoogd naar 3 keer 37.5 mg. Dit was dus een totaal per dag van 112.5 milligram. Dit heb ik ook een aantal weken zo geslikt, maar dat bleek voor mij toch werkelijk te veel. Waar merkte ik dat nou aan? Alles werd heftiger qua gevoel, het gevoel van aangeschoten zijn, het wazig zien, de visusklachten namen toe, de ongecontroleerde schokjes die mijn handen gaven. Daarnaast ging ik dingen uit mijn handen laten vallen, de arts had gezegd dat dit zou gaan gebeuren als ik een te hoge dosis zou gaan gebruiken.  “Baclofen 10 mg en 25 mg.” verder lezen

Baclofen en onbegrip

De eerste tijd dat ik Baclofen ben gaan slikken leek het alsof ik constant op een roze wolk rond huppelde De wereld leek geheel nieuw, en voor het eerst vond ik het leven prachtig en waard om geleefd te worden. Nu zul je zeggen, ja, is dat dan zo bijzonder? Voor mij zeker wel. Ik heb mij altijd afgevraagd, waarom ik in vredesnaam, hier, op deze aardkloot rond wandelde. Wandelde? Ook dat deed ik niet. Er was geen sprake van echt leven. In vroegere jaren, ben ik nog wel eens op vakantie geweest. Maar daar was al jaren niet meer het geval. Daar had ik ook geen enkele zin in en daar manlief ook nergens toe te porren was en is, bleven wij waar we waren, thuis, en namen een glas of fles….  “Baclofen en onbegrip” verder lezen

Baclofen en de bijwerkingen

Nadat ik dus het besluit had genomen, om geen alcohol meer te drinken en weer alleen was, ging het snel lukken om zonder ‘hunkering’ alcoholvrij te zijn. Een rare ervaring. 

De verslavingsarts had aangegeven, dat er bijwerkingen zouden zijn, ongeveer de eerste drie weken. Nou, de bijwerkingen waren er, en heftig. Al vrij snel had ik het verschijnsel van een prikkelende mond en tong, alsof ik bij de tandarts was geweest en ik een verdoving had gekregen. Ook leek het net alsof ik de hele dag een beetje in de lorum was. Nou is dat voor een rechtgeaarde alcoholist geen akelig gevoel, maar toch. Tegen het einde van de avond had ik echt het gevoel dat ik ‘pootje over’ liep.  “Baclofen en de bijwerkingen” verder lezen

Baclofen en alcohol

Dit zou het eerste weekend zijn geworden, met Baclofen en zonder alcohol. Op vrijdag 24 november, rond 18:00 uur komen de mannen thuis. Voor de duidelijkheid, zal ik jullie even uitleggen wat ik bedoel met ‘de mannen’. Daar mijn man werkzaam is aan de andere kant van het land, verblijft hij daar doordeweeks ook. Hij komt dus vrijdags ’s avonds thuis en vertrekt einde zondag weer richting andere kant van het land. Wij hebben een soort van huisvriend, en die komt dus ook ieder weekend hier. Als rechtgeaarde alcoholisten, luidden wij het weekend altijd met een goed glas in. En wat mijzelf betreft, zou dit mijn eerste alcoholvrije weekend moeten gaan worden.  “Baclofen en alcohol” verder lezen

Ik kan wel janken

Niet te geloven, maar 21 uur geleden heeft iemand, vanuit WordPress.com, mij een antwoord  gestuurd, op mijn vraag: “Hoe kom ik weer op mijn blog?”  Vanaf eind november worstelde ik al met deze vraag. Als ik aan iemand, via twitter, of gewoon bekenden, vroeg: “Weet jij of iemand hoe ik weer op mijn WordPress.com blog kan komen?” bleef iedereen het antwoord schuldig. Sterker nog, niemand antwoordde. Nee, niet waar, Dorothé van http://djaktief.wordpress.com/ heeft me geholpen. Buiten haar leek ik echt een roepende in de woestijn.  “Ik kan wel janken” verder lezen